لیلی زیر درخت انار نشست.
درخت انار عاشق شد.
گل داد سرخ سرخ.
گلها انار شد داغ داغ.
هر اناری هزار دانه داشت.
دانه ها عاشق بودند.
…………….
دانه ها توی انار جا نمی شدند.
انار کوچک بود.
دانه ها ترکیدند.
انار ترک برداشت.
خون انار روی دست لیلی چکید.
لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید.
مجنون به لیلی اش رسید.
خدا گفت:
راز رسیدن فقط همین است.
کافی است انار دلت ترک بخورد.
انتظار…
شش حرف و چهار نقطه،
کلمه ی کوتاهیست،
اما سالها طول خواهد کشید تا بفهمی یعنی چه.
کاش منتظرت نبودم،
کاش می شد گفت
“یادت مرا فراموش”
شاید گاهی چشمهای ما نیاز داشته باشند
که با اشکهایمان شسته شوند،
تا بار دیگر زندگی را
با نگاه شفافتری ببینیم.
*******
تويي عاشقترين تنهاي دنيا ............. منم خسته ترين مغموم دنيا
تويي صادقترين حرف رو لبها ............. منم غمگين ترين راز تو دلها
تويي زيبا طلوع صبح فردا ...............منم اينجا غروبي مثل شبها
تويي همچون قناري شاد و شيدا ...... منم مثل كلاغي رو درختا
تويي آشفته دل مغرور و رعنا............. منم همراز و همراه يه رويا
تويي عشق و محبت توي قلبها...........منم ديوونه مثل موج دريا
تويي تنها تويي ياد غريبها..................منم فرياد بي پايان غمها
تويي شاخه گل سرخ صدفها...............منم تنها شقايق توي صحرا
تويي آب زلال اشك چشمها................منم مرداب سرد توي دشتها
تويي عاشقترين تنهاي دنيا.................منم خسته ترين مغموم دنيا
در همین حوالی کسانی هستند که تا دیروز میگفتند :
" بدون تو حتی نفس هم نمیتوانم بکشم "
و امروز در آغوش دیگری..
نفس نفس میزنند... !
خاک مرده، زنده میگردد زنو چشمه ها ، بیدار و جوشان میشود
سبز میگردد ، کرانه تا کران شوره زاران، چون گلستان میشود
لاله های سرخ، در دشت و دمن چلچراغ کوهساران میشود
در یکی آدینه ای ، چشمان ما آشیان ماه تابان میشود
تا بتابد ، آفتاب روی او شهر از نورش چراغان میشود
دیو ظلمت، میرود از هر دیار کوی و برزن ، نورباران میشود
بی تو من غمگین و بیمارم
من از تنهایی ام بیزار بیزارم
کاش در خوابم تو می رفتی
نه وقتی اینچنین هوشیار و بیدارم
***
بی تو گریان و دگرگونم
بی تو من داغون داغونم
می رسم تا مرگ احساسم
می شکنه این قلب مجنونم
***
زدی حرفاتو رو راست
رفتی هرجا دلت خواست
حالا که از من و عشقم گذشتی
بدون هر جا که رفتی قلبم اونجاست
***
نمی خوای به حرف من گوش نکن
منو مثل شمع خاموش نکن
می خوام التماس کنم بهت بگم
منو هیچ وقت فراموش نکن
***
بی تو من یک لحظه هم نمی تونم
از جونم ساده گذشتی می دونم
دیگه ارزش محبت ندارم
اما من همیشه یادت می مونم
اما من همیشه یادت می مونم
اما من همیشه یادت می مونم
اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم
چند وقت است که هر شب به تو مي انديشم
به تو آري ، به تو يعني به همان منظر دور
به همان سبز صميمي ، به همبن باغ بلور
به همان سايه ، همان وهم ، همان تصويري
که سراغش ز غزلهاي خودم مي گيري
به نفس هاي تو در سايه سنگين سکوت
روزي ما هر دو به هم دل بستيم
مدتها گذشت و به پاي هم نشستيم
فکر ميکردم اين هر دوي ماييم که عاشق هستيم
فکر ميکردم هر دوي ماييم که به انتظار هم نشستيم
اما تو که آرامش را از من گرفته اي ، در اين لحظه ها بدجور حال مرا
گرفته اي
من که جز آرامش چيزي را از تو نخواسته ام ،
اما تو عادت کرده اي اشکم را در بياوري ،
عادت کرده اي به شکستن قلبم ،
عادت کرده اي که عذاب دهي مرا و آزار دهي اين دل عاشق مرا ...
هنوز باور نداري که چقدر برايم با ارزشي
هنوز باور نداري عشق مرا ، باور نداري بي قراري هاي اين دل عاشق
مرا
گفتي عاشق مني ، من که نميبينم هيچ عشقي از تو
گفتي خيلي دوستم داري ، من که نميبينم هيچ مهر و محبتي از تو
ميگويي هميشه به ياد مني ، من که هنوز قلبم تنهاي تنها است
ميگويي هميشه در کنار مني ، من که هنوز چشمهايم از انتظار گريان
است
عشق من در قلبت مثل يک روح سرگردان است ،
من که هنوز باور نکرده ام عشق تو را ، زندگي برايم يک باتلاق بي
انتها است
هر چه بيشتر با تو ميمانم ، بيشتر در باتلاق تنهايي فرو ميروم
میخواهم حس کنم مهر و محبتهايت را ، ميخواهم بشنوم درد دلهايت را
تا در اوج عاشقي ديگر احساس تنهايي نکنم
در اوج عاشقي با يک دل تنها ترک دنيا نکنم
روزي ما هر دو با هم عهد بستيم ، که به پاي هم مينشينم
و تا آخرش با هم يکرنگ هستيم ،
حالا تو هزار رنگي و من يک رنگ هستم ،
ديگر بايد به چه زباني بگويم عاشقت هستم
